Στο ντοκιμαντέρ του Τζανλούκα Ντι Μάρτζιο και των συνεργατών του για τα 100 χρόνια του ΠΑΟΚ φιλοξενούνται και δηλώσεις του Αλεσάντρο Μπιάνκο, ο οποίος ανοίγει την καρδιά του για τη μεγάλη απόφαση να αφήσει την Ιταλία και να φορέσει τη φανέλα του Δικεφάλου.
Ο νεαρός μέσος μιλά για τον φόβο, το ρίσκο και το «γιατί όχι;» που τον οδήγησε στη Θεσσαλονίκη, αλλά και για το πώς βιώνει την καθημερινότητα σε έναν σύλλογο με τόσο έντονη ταυτότητα.
«Στην αρχή φοβόμουν λίγο. Πάντα ζούσα μακριά από το σπίτι, αλλά το να φύγουμε από την Ιταλία, ειδικά για εμάς τους Ιταλούς, είναι λίγο περίπλοκο επειδή είμαστε λίγο σαν τα “παιδιά της μαμάς”, οπότε μας αρέσει να μένουμε σπίτι. Είπα στον εαυτό μου, “Γιατί όχι;” », δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μπιάνκο και συμπλήρωσε:
«Δεν γνωρίζω καλά τη Νάπολη, αλλά κατά τη γνώμη μου η Θεσσαλονίκη είναι πολύ παρόμοια, τόσο από άποψη πόλης όσο και από άποψη πάθους. Ο Ολυμπιακός εδώ είναι λίγο σαν τη Γιούβε στην Ιταλία, ενώ ο ΠΑΟΚ είναι στην πραγματικότητα παρόμοιος με τη Νάπολι. Υπάρχουν πολλές ομοιότητες, ακόμη και όσον αφορά τους οπαδούς».
Για την παρουσία Ιταλών στο περιβάλλον του συλλόγου και τον δεσμό του με τον Βολιάκο: « Το να έχω τον Αλεσάντρο (σ.σ. Βολιάκο) μαζί μου ήταν η σωτηρία μου στην αρχή, γιατί ήταν ούτως ή άλλως περίπλοκο, δεν ήξερα καλά τη γλώσσα. Ας πούμε ότι ήμασταν οι πρώτοι, βάλαμε τη σημαία. Τώρα δημιουργούμε τη δική μας ιταλική αποικία εδώ. Προς το παρόν, όλα πάνε καλά».
Πηγή: inpaok.com
