H περσινή περίοδος ήταν… περίεργη για τον Αντώνη Τσιφτσή. Σε ατομικό επίπεδο έκανε σεζόν καριέρας, μόνο που δεν μπόρεσε να τη χαρεί, αφού στο τέλος ο ομαδικός απολογισμός ήταν αρνητικός.
Ο 27χρονος γκολκίπερ θέλει να βλέπει μπροστά, σπεύδοντας, βέβαια, να υπογραμμίσει μέσω της συνέντευξής του στη FORZA ότι από τη στιγμή που ο ΠΑΟΚ πορεύεται πλέον υπό τις οδηγίες ενός νέου προπονητή, θα χρειαστεί απ’ όλους να δείξουν υπομονή.
Τι πήγε λάθος στην περσινή σεζόν;
«Μόνοι μας δεν τα καταφέραμε, υπήρξαν αναποδιές, αλλά δεν υπάρχει δικαιολογία. Όλα ξεκίνησαν μετά το τραγικό δυστύχημα στη Ρουμανία, όλοι μας και όλος ο ΠΑΟΚ επηρεαστήκαμε. Εκεί άρχισε η κάτω βόλτα. Δεν καταφέραμε να το γυρίσουμε και τελικά κλείσαμε τη σεζόν με αποτυχία, είναι μια αποτυχημένη σεζόν».
Η ομάδα είχε ξεκινήσει καλά, «πετούσε» και ξαφνικά ήρθε μια καθίζηση. Ποιο ήταν το σημείο που θεωρείς ότι άλλαξαν όλα προς το χειρότερο;
«Από το δυστύχημα και έπειτα, ήταν λες κι έπεσε κατάρα επάνω μας. Ήρθανε μετά και οι τραυματισμοί… Εκεί που όλα ήταν καλά και παίζαμε ωραίο και όμορφο ποδόσφαιρο, όλα κατέρρευσαν. Φταίμε και εμείς όμως όπως είπα, δεν καταφέραμε να το γυρίσουμε. Δεν λέω πως δεν προσπαθήσαμε, προσπαθήσαμε πολύ, αλλά δεν μπορέσαμε. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε πλέον είναι να ξεχάσουμε την περσινή σεζόν και να κοιτάξουμε μπροστά».
Το γεγονός πως ήταν η χρονιά των 100 ετών σας έβαλε έξτρα πίεση;
«Όταν είσαι στον ΠΑΟΚ, κατά τη γνώμη μου δεν κοιτάς αν είσαι στα 100 ή στα 101 χρόνια ζωής. Η πίεση πάντα είναι μεγάλη και οι στόχοι οι ίδιοι, Πρωτάθλημα, Κύπελλο και πορεία στην Ευρώπη».
Αν παίζατε ξανά τον τελικό Κυπέλλου θα είχε άλλη εικόνα θεωρείς ή είχατε φτάσει σε ένα σημείο που δεν γυρνούσε το πράγμα;
«Δεν υπάρχει δεν μπορώ στη ζωή. Και στη Γαλλία το παλέψαμε κόντρα στη Λυών και παρότι χάσαμε και παρότι είχε συμβεί το τραγικό αυτό δυστύχημα, το παλέψαμε. Ναι, στον τελικό δεν είχαμε την εικόνα που έπρεπε προφανώς. Θεωρώ πως αν μπορούσαμε να το ξαναπαίξουμε αυτό το παιχνίδι θα ήταν όλα διαφορετικά. Δεν μπορούμε όμως, οπότε πρέπει να μάθουμε από τα λάθη μας και να μην τα επαναλάβουμε. Ήταν κι αυτό μέρος της κατάρας».
Ξυπνάτε μια μέρα ενώ έχετε το μυαλό σας στο παιχνίδι με τη Λυών και μαθαίνετε πως σε τροχαίο στη Ρουμανία επτά φίλοι του ΠΑΟΚ έφυγαν από τη ζωή… Πώς το βιώσατε;
«Παγώσαμε, ήταν λες και σταμάτησε ο χρόνος. Ανατριχιάζω και νιώθω ένα βάρος στο στήθος ακόμα και τώρα. Ήταν κάτι που δεν το διαχειρίζεσαι εύκολα. Ήταν κάτι που έφερε μόνο δυσάρεστα συναισθήματα. Σε όποια ομάδα κι αν συνέβαινε θα ήταν κάτι τραγικό, ό,τι κι αν λέμε τα λόγια είναι λίγα. Προσπαθήσαμε να νικήσουμε στη Γαλλία για αυτά τα παιδιά, παίξαμε για αυτούς. Δυστυχώς χάσαμε, δεν θέλω να το θυμάμαι αυτό το παιχνίδι για ευνόητους λόγους. Είναι από τις στιγμές που μένουν στο μυαλό με τον άσχημο τρόπο».
Επηρέασε τη σεζόν όλο αυτό; Εννοώ μέσα στα αποδυτήρια…
«Ο ΠΑΟΚ είναι μια οικογένεια, ό,τι γίνεται απασχολεί και επηρεάζει τους πάντες. Είμαστε επαγγελματίες όμως, έπρεπε να το γυρίσουμε και για αυτά τα παιδιά. Δεν τα καταφέραμε όμως. Πρέπει να μάθουμε να γυρνάμε και από τα δύσκολα. Πρέπει αυτό να το δουλέψει και ο καθένας μόνος του μέσα του. Πρέπει να είμαστε συγκεντρωμένοι πάντα και με δυνατό μυαλό, ώστε να ανατρέπουμε κάθε κατάσταση.
Εσύ πως βίωσες τη χρονιά αυτή; Από την άποψη πως ναι μεν ο ΠΑΟΚ δεν τα πήγε καλά, αλλά εσύ έκανες σεζόν καριέρας.
«Ναι, για εμένα ήταν μια περίεργη χρονιά. Ξεκίνησα τραυματίας, καθώς είχα κάνει το χειρουργείο, που ευτυχώς όλα πήγαν καλά και με βοήθησαν όλοι να επανέλθω. Πήρα παιχνίδια, έκανα καλές εμφανίσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη, αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να σηκώσω ένα τρόπαιο με τον ΠΑΟΚ, που είναι το όνειρο μου. Αυτό με στεναχώρησε πολύ. Οπότε, όπως και αν το δεις, είναι μια αποτυχημένη χρονιά.
Ποια ήταν η πιο δυνατή σου στιγμή πέρσι;
«Είναι πολλές οι στιγμές που κρατάω, αλλά η πιο δυνατή είναι το ματς με τη Λιλ στη Γαλλία, ευρωπαϊκό ντεμπούτο και ένα τρελό-τρελό ματς που το κερδίσαμε και είχα και καλή εμφάνιση, θα το θυμάμαι για πάντα. Επίσης μια δυνατή στιγμή ήταν και ο τελικός, αλλά με αρνητική χροιά. Η ατμόσφαιρα πριν, η ατμόσφαιρα στο γήπεδο ήταν καταπληκτική, Όμως δεν μπορώ να έχω ευχάριστες μνήμες από αυτό το παιχνίδι. Αν το είχαμε κερδίσει θα ήταν 100% αυτή η πιο δυνατή στιγμή, αλλά…».
Θέλω την αντίδραση σου μόλις έμαθες πως ήρθε κλήση από την Εθνική…
«Ήμουν με τη σύζυγο μου σπίτι και ετοιμαζόμασταν να πάμε ταξίδι να δούμε τους γονείς μας, όταν ήρθε η κλήση. Χαρήκαμε πάρα πολύ, ήταν ένας στόχος που έμοιαζε μακρινός, αλλά έγινε πραγματικότητα. Θέλω να συνεχίσω αυτές τις εμφανίσεις για να έρθουν κι άλλες κλήσεις στο μέλλον».
Όταν έπαιξες στο φιλικό με το εθνόσημο, ποια ήταν τα συναισθήματα;
«Εκείνη τη στιγμή δεν σκέφτεσαι και πολλά, μετά όταν το ματς τελείωσε και πήγα στα αποδυτήρια, χάρηκα πάρα πολύ. Πέτυχα τον στόχο που ήταν τόσο μακρινός στο μυαλό μου για μένα και όμως τα κατάφερα. Συγκινήθηκα και έκλαψα όταν ηρέμησα και χαλάρωσα».
Από όταν ήρθες στον ΠΑΟΚ άλλαξαν πολλά. Καθιερώθηκες, ωρίμασες, παντρεύτηκες έχεις και παιδί, Πόσο έχει αλλάξει ο Αντώνης από τη μέρα που υπέγραψε έως και σήμερα;
«Στη ζωή είμαι και ήμουν ο ίδιος. Στο κομμάτι το ποδοσφαιρικό είμαι πλέον σαφώς πιο ήρεμος, κρίνω και διαχειρίζομαι καλύτερα τις καλές και τις άσχημες στιγμές μου. Παλαιότερα μπορεί να ξέφευγα και να μην είχα συμπεριφορά που έπρεπε. Από όταν ήρθα στον ΠΑΟΚ δεν με επηρεάζει πλέον τίποτα. Είναι μια ομάδα με τρελή πίεση, οπότε σε αναγκάζει να ωριμάσεις. Οπότε ναι, θεωρώ πως άλλαξα στο 100%, ο ΠΑΟΚ με έκανε καλύτερο».
Με τον Ιβάν Σαββίδη ποια η σχέση που έχεις;
«Ο πρόεδρος είναι κοντά σε όλους και σε όλη την ομάδα. Μας μιλάει συχνά, είτε με κάμερα είτε από κοντά. Είναι πάντα δίπλα σου για να σε στηρίξει σε όλα. Όταν δει ή μάθει πως δεν είσαι καλά, θα σε καλέσει να σου μιλήσει για να σε στηρίξει. Ο τρόπος που σου μιλάει και σε προσεγγίζει είναι τρομερός. Θα σου πει παραδείγματα από τη ζωή του και θα σε καθοδηγήσει. Είναι σαν… ψυχολόγος! Εγώ, όποτε του μίλησα με βοήθησε πολύ».
Ποιος είναι ο Αντώνης έξω από τα γήπεδα;
«Είμαι ένας απλός άνθρωπος γενικότερα, περνάω το χρόνο μου με τη γυναίκα μου και το παιδί μου και βγαίνουμε για περπάτημα συχνά στην παραλία της πόλης».
Υπάρχει κάτι που δεν ξέρει πολύς κόσμος για εσένα;
«Μου αρέσει να διαβάζω βιβλία και να πηγαίνει στην εκκλησία, είμαι αρκετά θρήσκος ως άνθρωπος».
Κοιτώντας πίσω την καριέρα σου αν είχες τη δυνατότητα θα άλλαζες κάτι;
«Δεν θα άλλαζα τίποτα όχι. Όσα έκανα με έφεραν εδώ σε αυτό το σημείο. Δεν μετανιώνω για τίποτα, όλα είναι μαθήματα στη ζωή».
Η σεζόν φέτος έχει αρκετές αλλαγές και κυρίως αυτή του προπονητή. Πώς το έζησες εσύ όλο αυτό;
«Δεν το ξέραμε ότι μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο. Ξυπνήσαμε και είδαμε ότι ο Ράζβαν αποτελεί παρελθόν. Έχω μόνο θετικά συναισθήματα για τον Ράζβαν, με βοήθησε να εξελιχθώ τόσο ως ποδοσφαιριστή, όσο και ως άνθρωπο. Πλέον ήρθε ο κύριος Λίσι, ένας νέος προπονητής και θέλει να περάσει τις δικές του ιδέες και το δικό του χαρακτήρα. Είναι νωρίς να τον κρίνουμε, έχει τρεις εβδομάδες που είναι εδώ. Θέλει να περάσει ένα δικό του στυλ, οπότε θέλει υπομονή ώστε να βγάλουμε στο γήπεδο όσα ζητάει. Κάθε μέρα έχουμε ανάλυση με video και όχι μόνο. Εύκολα-δύσκολα, πρέπει να κάνουμε όσα μας ζητάει. Είναι από ένα σημείο και ζήτημα το πως αντιλαμβάνεται ο κάθε ποδοσφαιριστής τα όσα του ζητάει και τα όσα έχει μέσα του».
Αν μπορείς να βρεις κάποιες μικρές διαφορές ανάμεσα στους δύο ποιες είναι;
«Είναι νωρίς ακόμα για να βρω μεγάλες διαφορές. Προφανώς ο Ράζβαν ήξερε την ομάδα, έχει κατακτήσει πρωταθλήματα και Κύπελλα, ήξερε τι είναι ο ΠΑΟΚ. Ο Αλέσιο Λίσι είναι κοντά στον μεντάλιτι του Ράζβαν. Δεν θέλει να χάνουμε στις προπονήσεις, έχουν το ίδιο πάθος και θεωρώ πως είναι κοντά και στις ποδοσφαιρικές ιδέες. Είναι νωρίς ακόμα και όπως είπα και πριν θέλει υπομονή».
Source : inpaok.com
